این دو بیماری را همیشه در مقابل هم و به صورت مقایسهای یاد بگیر تا در ذهنت تثبیت شوند.
نزدیکبینی:
علت اول: کره چشم از اندازه طبیعی بزرگتر است.
علت دوم: تغییر همگرایی عدسی چشم.
نتیجه: پرتوهای نور اجسام دور، در جلوی شبکیه متمرکز میشوند. به همین دلیل فرد اجسام دور را واضح نمیبیند.
دوربینی:
علت اول: کره چشم از اندازه طبیعی کوچکتر است.
علت دوم: تغییر همگرایی عدسی چشم.
نتیجه: پرتوهای نور اجسام نزدیک، در پشت شبکیه متمرکز میشوند. به همین دلیل فرد این اجسام را واضح نمیبیند.

علت: اگر سطح عدسی یا قرنیه کاملاً کروی و صاف نباشد، این بیماری رخ میدهد.
نتیجه: به دلیل این ناهمواری، همه پرتوهای نور در یک نقطه متمرکز نمیشوند و در نتیجه تصویر واضحی تشکیل نمیشود.
درمان: برای اصلاح دید این افراد، از عینکی استفاده میکنند که عدسی آن، عدم یکنواختی انحنای قرنیه یا عدسی چشم را جبران کند.

علت: با افزایش سن، انعطافپذیری عدسی چشم کاهش پیدا میکند.
نتیجه: به دلیل کاهش انعطافپذیری، عمل تطابق دشوار میشود.
درمان: این حالت به کمک عینکهای ویژه اصلاح میشود.
علتهای بروز: با افزایش سن، پروتئینهای موجود در ساختار عدسی تغییر میکنند. همچنین زیاد قرار گرفتن در معرض پرتوهای فرابنفش خورشید نیز ممکن است به این بیماری منجر شود.
نتیجه: این تغییرات باعث کاهش شفافیت عدسی شده و عدسی کدر میشود.
برای درک این بیماری باید به پویایی مایع زلالیه توجه کنی.
مکانیسم طبیعی: مایع زلالیه به طور مرتب تولید میشود و به طور معمول از منافذ کوچک دور عنبیه به خون وارد میشود (تا فشار چشم ثابت بماند).
علت بیماری: اگر به علتی مسیر تخلیه این مایع مسدود شود، مایع جمع شده و فشار مایع داخل چشم افزایش مییابد.
خطر اصلی: افزایش فشار داخل چشم به تحلیل عصب بینایی و در نهایت کاهش بینایی منجر میشود.
نکته
طراحان کنکور معمولاً علت بیماریها را با هم ترکیب میکنند. در ذهنت این دستهبندی را داشته باش: «آستیگماتیسم» مربوط به شکل هندسی سطوح (قرنیه/عدسی) است، «نزدیکبینی/دوربینی» مربوط به قطر کره چشم یا همگرایی است، «پیرچشمی» مربوط به انعطافپذیری عدسی است، «آب مروارید» مربوط به شفافیت عدسی است و در نهایت «آب سیاه» به مایع زلالیه و عصب بینایی برمیگردد.